لُقْمانَ الْحِكْمَةَ » و بين آيات قبل آن منتفى است و وقف در مبين به طورى كه مقرر نموديم ، وقف تام مىباشد . - 2 - و نيز از مثالهاى وقف تام ، وقف كردن روى « حين » است در آيه 148 سوره صافات / 37 « فَآمَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ » ، زيرا « حين » انتهاى آيه است و قبل و بعد آن ارتباط لفظى و معنوى با هم ندارند . نبودن تعلق لفظى به « فَاسْتَفْتِهِمْ أَ لِرَبِّكَ الْبَناتُ وَ لَهُمُ الْبَنُونَ » : به اين لحاظ است كه فاء در « فاستفتهم » فاء - فصيحت است « 13 » و شرط مقدرى را نشان مىدهد و تقدير اين است كه : وقتى داستان پيامبرانى را كه گذشت دانستى براى كوبيدن كفار مكه از آنان درباره اين تقسيم كه بين خود و خدايشان انجام داده‌اند بپرس . . . و اما تعلق معنوى به اين جهت نيست كه : آيات قبل قسمتى از داستان پيامبران گذشته را يادآورى مىكنند مثل نوح ، ابراهيم ، موسى ، هارون ، الياس ، لوط و يونس ، و آيات بعدى مربوط به كوبيدن كفار قريش مىشود در رابطه با نسبتى كه ، دلايل عقلى

--> ( 13 ) - فاء فصيحت فائى است كه براى روشن شدن مطلبى يا براى تبيين آن آورده مىشود همين كه از طرفداران اين نظر كه ملائكه دختران خدا هستند سؤال شود آيا دختران از آن خدا هستند و پسران از آن خودشان به ذهن ايشان خواهد آمد كه واقعاً مساله به چه صورت است ؟ ممكن است ملائكه دختر و آن هم دختر خدا باشند .